กลับมาที่ต้นฉบับ 10 บทก่อน
9:33pm ตอนนี้เขียนดราฟท์สองมาถึงประมาณ 8 บทแล้วครับ เหลืออีกสอง แล้วจะได้ปริ้นท์ออกมาอีกที เพื่อดูว่าจะส่งสำนักพิมพ์เลยไหม สำหรับวรรณกรรมไม้หัว ส่วน วันนี้ก็ได้สรตะกับตัวเองเพิ่มเติมด้วยว่าจะเอาดีทาง Chapter Book นี่แหล่ะ อารมณ์ แฮร์รี่เล่มแรกๆ lemony snicket หรือว่าอลิซ in wonderland or secret garden อะไรแบบนั้น แล้วก็ อีกเรื่องงานสร้างสรรค์ที่อยากทำขนานอย่าง comic journal ก็อยากหยิบงานเก่าๆ (ไม่ก็งานคอมิค งานบล็อกช่วงแรก) มารวมเล่มด้วยครับ แล้วก็ อย่างที่ไป disneyland hotel ล่าสุด ก็ยังไม่ได้ทำต่อเลย เริ่มคิดว่า จะเขียนเฉยๆเก็บไว้ก่อนเป็นความทรงจำ เออ เราว่าก็ไม่เลวเลยนะ เขียนออกมาให้หมดก่อน ที่หลานสาวชอบทำช้อนส้อมตกตอนไปกินโอเด้ง ที่หลานชายตะโกนว่า แม่!!! ดังมาก ตอนที่รีบไปแวะร้านค้ากันก่อนสวนดิสนีย์ซีปิดเป็นต้น หรือว่าตอนที่เจอลมหนาวปะทะ ตอนที่ทุกคนเดินกรูกันกลับ หลังจากที่เราเล่นเครื่องจินนี่เสร็จก็ตาม ยังอยากได้เล่าโมเมนต์ความทรงจำดีๆที่ญี่ปุ่นครั้งล่าสุดอยู่เลย เดี๋ยวคืนนี้จะดูบัวขาวตอนล่าสุดด้วย ก็น่าจะมีอะไรมาเล่าอีกเรื่องเช่นกัน ส่วนเรื่องสะสางงานคน ก็เริ่มจากหนี้พี่สาวเนี่ยแหล่ะครับ ไล่ไป… อย่างวันนี้ก็เริ่มหยิบเล่ม alice in wonderland มาอ่านนะ ที่เป็นเล่มที่รวมเอา looking glass ไว้ด้วย ได้อ่านตรงคำนำ แล้วเค้าก็พูดเรื่องว่าแบบ การหาความหมาย หรือว่า การด้นสดหรือว่าเล่นไปก่อนโดยไม่ต้องหาความหมายหรือคำอธิบาย (เปรียบให้ตลกกับตัวคำนำเอง ทีจริงๆก็เหมือนเป็นการอธิบายตัวหนังสือก่อนเข้าเรื่อง) ได้อ่านว่า เวอร์จิเนีย วูล์ฟ ก็เห็นผู้เขียนอลิซเป็นเหมือนแรงบันดาลใจด้วยนะ (ถ้าผมอ่านถูกนะ)
เขียนไปก็ไม่มั่นใจสองเรื่อง 1. คือภาษาที่คิดว่าตัวเองยังใช้ไม่สละสลวย ก็คงต้องอ่านเพิ่มเติม 2. เรื่องคอนเทนต์ที่คิดว่า สิ่งที่เราเล่ามันจะให้ความรู้ความอะไรแปลกใหม่ให้คนอื่นเหรอนะ แบบ อยากจะได้อ่านเรื่องพืชแล้วเอามาแชร์ด้วยแหล่ะนะ แบบ ถ้าทุกอย่าง made up หมดเลย แล้วมันจะไม่เบาไปเหรอ ความหนักแน่นของเนื้อหาน่ะ อืม ก็น่าคิด จะให้เป็นเรื่องพี่น้องทะเลาะกันรักกันเฉยๆเนี่ยอ่ะเหรอ การอ้างอิงเลยมีประโยชน์ไม่ใช่แค่เพื่อความถูกต้อง แต่เพื่อ substance นี่เองแหล่ะมั้ง เหมือนแบบ เราต้องอ่านเรื่องจริงเอามาบิดต่อ ประมาณนั้น เช่น พูดเรื่องของส่วนประกอบต้นไม้ตามจริง ลำต้นมีท่อลำเลียงน้ำ และอาหาร แต่เราอาจจะแต่งว่า มีท่อลำเลียงขนมเพิ่มด้วย เป็นต้น เนี่ย เราจะรู้สึกว่ามันหนักแน่นขึ้นอ่ะ เหมือนตรงที่เราแต่งว่า หญิงใหญ่ เริ่มหน้าซีด พึมพำว่า หมาสามหัว อะไรแบบนั้น เพราะหมาสามหัวมาจากตำนานกรีก ที่เฝ้าประตูนรกน่ะ เนี่ยๆ เราชอบอะไรพวกนี้ ที่ต้องหามาใส่เพิ่มในงานเขียนน่ะ ก็คือการอ่าน ทั้งความรู้ แล้วก็วรรณกรรม งานของนักเขียนท่านอื่น มาอ้างอิง ปรับแต่ง ต่อยอดต่อเนี่ยแหล่ะมั้ง
ป.ล. ไว้ต้องเปิดอ่านการเขียน เล่า แล้วก็สกิลแชร์ Chil Lit ด้วย